|
||
|
Nadchodzi czas taki niekiedy Gdy uczucie dominuje Gorzkie ponad wszelką gorycz Palące gorzej niż kwas stężony Tworzące pustynię z ogrodów A gdy łzy się pojawią Ukojenia nie niosą Są gorące Lecz nie słone A gorzkie Palą, wpalają, zgryzotę przynosząc Unicestwiają istotę przyczyny Która spowodowała w efekcie Owo uczucie Która spowodowała żal Straconego czasu Zawiedzionej myśli Bezwartościowego uczucia Zwykły żal Za diamentem Który okazał się grafitem Tak przypadkiem Tak bez sensu Ot tak jakoś Żałośnie ... Nigdy nie żałuj Bo czas cofnąć Zbyt drogo Nigdy nie żałuj Bo najcenniejsze tracisz Naukę faktu Nigdy nie żałuj Bo to złe uczucie Wypala Nigdy nie żałuj Bo wysoka cena za przewidzenie Co rzeczywiście mogło by być gdyby Nigdy nie żałuj Nic w ten sposób nie zmienisz Oprócz swego serca w kamień Nigdy nie żałuj Żal to destrukcja Ufność niszcząca Nigdy nie żałuj Bo żal marnym uczuciem Prowadzi do nikąd Nie chodź jego drogą Gdyż nie warto Zwyczajnie się to nie opłaca Po prostu Nigdy nie żałuj |
||
|
